Het heeft wat langer geduurd dan bij ons moeder om de juiste woorden van dank neer te schrijven...
Dit afscheid van "mijne Marc, Papa, Papsy, Marciii, Schone-vader, Bompie" viel dan ook zovéél zwaarder.
Het was, en is nog steeds, een onwerkelijk verhaal, maar eentje waar eerst géén medeleven/ begrip voor was, en daarna totaal het tegenovergestelde werd bereikt!
Wat hebben jullie ons weer fantastisch opgevangen, begeleid en ondersteund, laten doen, beetje bijgestuurd waar kon,... en het allemaal in zo een mooi-, én respectvol afscheid gegoten, wat Marc écht wel waard is!
Kristel, wat een mooie, maar aartsmoeilijke job heb je toch! Bewondering voor je immer menselijke aanpak. Aandacht voor wat moet, begrip voor wat moeilijk ligt, een lach en een traan, rekening houdend met elkeen zijn mogelijkheden-wensen-talenten... We maakten ons zorgen om de "duur" van de viering, maar elke aanwezige die ik sprak nadien, was vol bewondering voor de mooie, intense en respectvolle viering, die voor sommigen zelfs nog wat langer had mogen duren...(?!)
Je haalt het beste in mensen naar boven, en je aanpak van de kleinkinderen was vertederend. Het siert u. Wat een mooi mens ben je toch!
David, wat een fijne persoon ben ook jij! Bedankt voor alle "extra's" die je weer deed voor onze familie. De gepresteerde flexibele uren, de babbels, de ideeën, je eerlijkheid, je warme aanwezigheid gedurende het ganse proces: van in het ziekenhuis, tot het ophalen van de bloemstukken bij Pues in de garage... Wat heb je een mooie, warme stem die diep "raakt", én een warm hart voor mensen met intens verdriet!
Tom, wat een rust straalde je weer uit, terwijl het toch elke keer "iets" anders moest worden. Bedankt om ons door die donkere, moeilijke dagen te loodsen met de geruststelling dat brief, post, kaartjes, lokalen, tijd om te groeten, kaars, kist versieren, muziek, filmpje,... allemaal smetteloos konden verlopen.
En ik vergeet de mensen achter de schermen niet, die ook allemaal hun uiterste best deden!
De dame aan het onthaal, de drukker, de...
Jullie zijn "een dream-team" waar de familie Pues best TROTS op mag zijn, maar de spreekwoordelijke pluimen? Steek die maar op jullie eigen hoed!
OPRECHT BEDANKT,